در من! غم ِ بـیـهـودگـی هـا می زنـد مــوج

 در تـو! غــروری از تـوان ِ مـن فـزون تــر

 در من! نـیـازی می کـشـد پـیـوسته فـریـــاد 

 در تـو! گـریـزی می گشایـد هـر زمان پـَـر 

 ای کاش! در خاطر ، گل مِهرت نمی رُست

 ای کاش! در من آرزویـت جـان نمی یـافـت 

 ای کاش! دستِ روز و شب! با تار و پودش

 از هـر فـریبی ، رشته ی عمـرم نمی بـافـت 

 ایـنک دریغـا !! ،  آرزوی ِ نـقـــش ِ بــر آب

 اینک نهال ِ آرزو! ، بی بـرگ و بی بـــرگ 

 اندیشه ی ِ  روز و شبم ، پیـوسـته ایـن اسـت

 من برتو بستم دل دریغ! دریغ از دل که بستم 

 افسوس بـر من ، افسوس بـر من ، افـسـوس

 افسـوس!!. گــوهـــــر ِ  خـود را فـشــانــدم   

 در پـایه و طـوری کـه رویـت می شکـسـتـم

 ای خاطـراتِ روزهـــای ِ گـرم وشــــیـریـن 

 دیگـر منـو بــا خویـشــتـن! تـنـها گــــذاریـن

 در ایـن غـروبِ ســردِ دردانـگـیـز ِ زمستـان   

 بـا محنـتِ غـــم و غـــریـبـيـم! واگــــذاریـن 

  خنده هایت در خیالم مانـده است

          آن تـبـسـم های ِ پـاک و مـانـدنی

                  باز هم در خاطرم جا مانده است

            آن همه تکـواژه های خـوانـدنی  

  من همیشه در تـو پـیـدا می شدم

      در سـکـوتی از ، نگاهِ پـر تـبـت  

          پس چرا از من بـریـدی بـیـصدا

                  من چه گویم از عبور ِ هر شـبت  

       مـی روم تـا قـصـه ها بـا یـادِ تـو

 من زیادِ هـجـرتـت دل خســته ام  

     گنگ و بیـمار و تـب آلودم عزیز

           بـر شـفای آسـمان دل بـســتـه ام  

                   خسته ام از قصۀِ شب خســته ام

          ای دو چـشـمانـت ، پـنـاهِ من بـیـا  

  گرچه تقدیـر ِ دل ِ من با تو نیست

       شـب به خـوابِ گاه گاه ِ مـن بـیـا

                  گـرچه رویـا گـشته ام در یــادهـا

              گرچه دیگر رفته ام از ذهن ِ باغ  

       شب که می گریم به یادت تا سحر

 ناله می گیرد تو را از من سراغ